- Sabahın köründe düştüm yollara..Siteden sanırım sabah ilk çıkan bendim. Ardımda sadece benim ayakizlerim vardı.Otobüs durağında 20 dk umutsuz bir şekilde otobüs beklerlerken site güvenlik elemanları ; otobüs bekleme otobüsler buraya çalışmıyor bugün dediler.Ya dedim minibüs, en son 1 saat önce geçti cevabını aldığımda yanımda durakta oğluyla bekleyen adam bugün sınav var açıköğretim sınavı ona nasıl yetişeceğiz,niye iptal etmediler ki sınavı diye şikayet ediyordu.
Tam bu esnada karşı şeritten karanlığın içinden kaya kaya bir minibüs çıkageldi.Sitenin önünden kaya kaya bizim otobüs beklediğimiz şerite geçmeye çalışıyordu.Anladık ki bu araç maslağa gidecek.Yanımda oğluyla beraber bizim sitede oturan adamla koştura koştura minibüse atladık.Hali hazırda içeride 4-5 kişi daha vardı Biri kadın.Yola çıktık,fakat önümüzü kar fırtınasından göremiyoruz.Bu memleketin minibüsçüleri kadar cesur,bu kadar özgüven sahibi insanlar olaydı bu topraklarda inanın çok farklı yerlerdeydik memleket olarak.Adamda kar lastiği yok,yolda zor duruyor ama ağzında sigarası sanırsın karı yağdıran o. O kadar özgüven sahibi.Neyse 2 dakika sonra köprünün altından geçip yukarı meyleden yolda kaldık.Daha yukarı çıkmadı minibüs.Bizde geri geri gittik.Tekrar hız alıp yokuşa abandık olmadı,tekrar denedik yine olmadı.Minibüsçü telefonundan bir arkadaşını aradı.2 şey öğrendik.Şoförümüz ofluymuş.uskumruköyde kar küreme aracının şöförü kahvede çay içiyormuş.Bu esnada şöforümüzün aklına dahiyane bir şey geldi . dediki karşı şeritten vuracam yola aynı böyle dedi.Vuracam yola... Tekrar geri geri gittik karşı şerite geçtik ve yola vurduk fakat yine olmadı.Dedi ki bize hepiniz arka tarafa oturun,bizde arka koltuklara oturduk.Denedik yokuşu yine çıkamadık.Araçtaki parlak fikirli arkadaşlar dediler ki oflu dayı zıplayalım mı? Oflu dayıda siz bilirsin dedi. Araç tekrar geri geri gitti.Şimdi 6 -7 kişi hem arabanın en arkasında,hemde zıplayan bir haldeydik.Olmadı.Şöfor tam pes ederken,karşıdan başka bir minibüs karların arasından çıkarak önümüzde bitti.Bu araç daha kalabalıktı ve bizim sitenin ilerisindeki köye gidiyordu.O yolcularını bıraktıktan sonra zaten maslağa gidecek,bizde onla gideriz diye düşündük.Bindik ona,gerisin geri Gümüşdere köyüne yol almaya başladık.
Neyse Gümüşdere köyüne geldik,yolcuları bıraktıktan sonra gerisin geri geldiğimiz yoldan devam ettik.Tam köyden çıkarken yine bir yokuş daha çıktı önümüze ve orada takılıp kaldık.2-3 sefer geri geri gidip yokuşu çıkmayı denedik fakat verim alamadık.Yolculardan biri şöforun arkadaşı oda minibüs şöforu.Dedi ki bize herkes öne gelsin buraya ağırlık yapalım.Bu defada 8-9 kişi ön tarafa yığıldık.Oğlunu sınava götüren adamda devamlı söyleniyor bu arada..Denedik olmadı.Ama pes etmiyoruz birlik beraberlik ruhu hakim minibüse.Şöfor dediki kahvede çay içelim çaresiziz sizde şurada börekçi var börek yiyin.Eyvallah dedik. Bende hiç istemiyorum börekçiye beraber gitmek ,ben oturup börek yerken kitap okumak istiyorum.Küçücük Börekçide tek başıma oturdum börek ve çay söyledim.Yan masaya da oğlunu sınava götüren adam oturdu.Biliyorum sabahki muhabbetin devamı gelecek.Bilgisayar mühendisi olduğunu,yurtdışında okuduğunu,toyotada çalıştığını,turkcele 0532 hatlarını getiren kişi olduğunu,evinin aşağı katında 2 senedir,devlet ,düzen,sosyoloji üzerine çalıştığını filan anlattı,sessizce dinledim.Beni sordu nerede okuduğumu ne yaptığımı,sanat dedim,mimarlık firmasında çalışıyorum dedim.Fakat bunlar gayet kısa cevaplardı çünkü ben ayaküstü muhabbetten hoşlanmıyorum. Bu muhabbet yarım saat sürdü.Minibüs geldi sonra korna çaldı ve bizi aldı.Nedense bu sefer 2 denemeden sonra yokuştan çıktı.Keyiflenmiştik hepimiz.Yola vurmuştuk çünkü.Neyse uskumruköyü geçince birde baktık yollar gayet iyi kar var ama mani yok.Gazladık geldik hacıosmana.
- Akşam eve gelince ön bahçeki çamın kar yüzünden devrildiği gördüm.Çok üzüldüm umarım bir şeyler yapabiliriz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder